Gospel of Luke 14

1ΚαὶἐγένετοἐντῷἐλθεῖναὐτὸνεἰςοἶκόντινοςτῶνἀρχόντωντῶνΦαρισαίωνσαββάτῳφαγεῖνἄρτονκαὶαὐτοὶἦσανπαρατηρούμενοιαὐτόν.
2καὶἰδοὺἄνθρωπόςτιςἦνὑδρωπικὸςἔμπροσθεναὐτοῦ.
3καὶἀποκριθεὶςἸησοῦςεἶπενπρὸςτοὺςνομικοὺςκαὶΦαρισαίουςλέγων·⸀Ἔξεστιντῷσαββάτῳ⸂θεραπεῦσαιοὔ⸃;
4οἱδὲἡσύχασαν.καὶἐπιλαβόμενοςἰάσατοαὐτὸνκαὶἀπέλυσεν.
5⸀καὶπρὸςαὐτοὺςεἶπεν·Τίνοςὑμῶνυἱὸςβοῦςεἰςφρέαρ⸀πεσεῖται,καὶοὐκεὐθέωςἀνασπάσειαὐτὸν⸀ἐνἡμέρᾳτοῦσαββάτου;
6καὶοὐκἴσχυσαν⸀ἀνταποκριθῆναιπρὸςταῦτα.
7Ἔλεγενδὲπρὸςτοὺςκεκλημένουςπαραβολήν,ἐπέχωνπῶςτὰςπρωτοκλισίαςἐξελέγοντο,λέγωνπρὸςαὐτούς·
8Ὅτανκληθῇςὑπότινοςεἰςγάμους,μὴκατακλιθῇςεἰςτὴνπρωτοκλισίαν,μήποτεἐντιμότερόςσουκεκλημένοςὑπ’αὐτοῦ
9καὶἐλθὼνσὲκαὶαὐτὸνκαλέσαςἐρεῖσοι·Δὸςτούτῳτόπον,καὶτότεἄρξῃμετὰαἰσχύνηςτὸνἔσχατοντόπονκατέχειν.
10ἀλλ’ὅτανκληθῇςπορευθεὶςἀνάπεσεεἰςτὸνἔσχατοντόπον,ἵναὅτανἔλθῃκεκληκώςσε⸀ἐρεῖσοι·Φίλε,προσανάβηθιἀνώτερον·τότεἔσταισοιδόξαἐνώπιον⸀πάντωντῶνσυνανακειμένωνσοι.
11ὅτιπᾶςὑψῶνἑαυτὸνταπεινωθήσεταικαὶταπεινῶνἑαυτὸνὑψωθήσεται.
12Ἔλεγενδὲκαὶτῷκεκληκότιαὐτόν·Ὅτανποιῇςἄριστονδεῖπνον,μὴφώνειτοὺςφίλουςσουμηδὲτοὺςἀδελφούςσουμηδὲτοὺςσυγγενεῖςσουμηδὲγείτοναςπλουσίους,μήποτεκαὶαὐτοὶ⸂ἀντικαλέσωσίνσε⸃καὶγένηται⸂ἀνταπόδομάσοι⸃.
13ἀλλ’ὅταν⸂δοχὴνποιῇς⸃,κάλειπτωχούς,ἀναπείρους,χωλούς,τυφλούς·
14καὶμακάριοςἔσῃ,ὅτιοὐκἔχουσινἀνταποδοῦναίσοι,ἀνταποδοθήσεταιγάρσοιἐντῇἀναστάσειτῶνδικαίων.
15Ἀκούσαςδέτιςτῶνσυνανακειμένωνταῦταεἶπεναὐτῷ·Μακάριος⸀ὅστιςφάγεται⸀ἄρτονἐντῇβασιλείᾳτοῦθεοῦ.
16δὲεἶπεναὐτῷ·Ἄνθρωπόςτις⸀ἐποίειδεῖπνονμέγα,καὶἐκάλεσενπολλούς,
17καὶἀπέστειλεντὸνδοῦλοναὐτοῦτῇὥρᾳτοῦδείπνουεἰπεῖντοῖςκεκλημένοις·Ἔρχεσθε,ὅτιἤδηἕτοιμά⸀ἐστιν.
18καὶἤρξαντοἀπὸμιᾶς⸂πάντεςπαραιτεῖσθαι⸃.πρῶτοςεἶπεναὐτῷ·Ἀγρὸνἠγόρασακαὶἔχωἀνάγκην⸀ἐξελθὼνἰδεῖναὐτόν·ἐρωτῶσε,ἔχεμεπαρῃτημένον.
19καὶἕτεροςεἶπεν·Ζεύγηβοῶνἠγόρασαπέντεκαὶπορεύομαιδοκιμάσαιαὐτά·ἐρωτῶσε,ἔχεμεπαρῃτημένον.
20καὶἕτεροςεἶπεν·Γυναῖκαἔγημακαὶδιὰτοῦτοοὐδύναμαιἐλθεῖν.
21καὶπαραγενόμενος⸀δοῦλοςἀπήγγειλεντῷκυρίῳαὐτοῦταῦτα.τότεὀργισθεὶςοἰκοδεσπότηςεἶπεντῷδούλῳαὐτοῦ·Ἔξελθεταχέωςεἰςτὰςπλατείαςκαὶῥύμαςτῆςπόλεως,καὶτοὺςπτωχοὺςκαὶἀναπείρουςκαὶ⸂τυφλοὺςκαὶχωλοὺς⸃εἰσάγαγεὧδε.
22καὶεἶπενδοῦλος·Κύριε,γέγονεν⸀ὃἐπέταξας,καὶἔτιτόποςἐστίν.
23καὶεἶπενκύριοςπρὸςτὸνδοῦλον·Ἔξελθεεἰςτὰςὁδοὺςκαὶφραγμοὺςκαὶἀνάγκασονεἰσελθεῖν,ἵναγεμισθῇ⸂μουοἶκος⸃·
24λέγωγὰρὑμῖνὅτιοὐδεὶςτῶνἀνδρῶνἐκείνωντῶνκεκλημένωνγεύσεταίμουτοῦ⸀δείπνου.
25Συνεπορεύοντοδὲαὐτῷὄχλοιπολλοί,καὶστραφεὶςεἶπενπρὸςαὐτούς·
26Εἴτιςἔρχεταιπρόςμεκαὶοὐμισεῖτὸνπατέρα⸀ἑαυτοῦκαὶτὴνμητέρακαὶτὴνγυναῖκακαὶτὰτέκνακαὶτοὺςἀδελφοὺςκαὶτὰςἀδελφάς,ἔτι⸀τεκαὶτὴν⸂ψυχὴνἑαυτοῦ⸃,οὐδύναται⸂εἶναίμουμαθητής⸃.
27⸀ὅστιςοὐβαστάζειτὸνσταυρὸν⸀ἑαυτοῦκαὶἔρχεταιὀπίσωμου,οὐδύναταιεἶναίμουμαθητής.
28τίςγὰρἐξ⸀ὑμῶνθέλωνπύργονοἰκοδομῆσαιοὐχὶπρῶτονκαθίσαςψηφίζειτὴνδαπάνην,εἰ⸀ἔχειεἰςἀπαρτισμόν;
29ἵναμήποτεθέντοςαὐτοῦθεμέλιονκαὶμὴἰσχύοντοςἐκτελέσαιπάντεςοἱθεωροῦντεςἄρξωνται⸂αὐτῷἐμπαίζειν⸃
30λέγοντεςὅτιΟὗτοςἄνθρωποςἤρξατοοἰκοδομεῖνκαὶοὐκἴσχυσενἐκτελέσαι.
31τίςβασιλεὺςπορευόμενος⸂ἑτέρῳβασιλεῖσυμβαλεῖν⸃εἰςπόλεμονοὐχὶκαθίσαςπρῶτον⸀βουλεύσεταιεἰδυνατόςἐστινἐνδέκαχιλιάσιν⸀ὑπαντῆσαιτῷμετὰεἴκοσιχιλιάδωνἐρχομένῳἐπ’αὐτόν;
32εἰδὲμήγε,ἔτι⸂αὐτοῦπόρρω⸃ὄντοςπρεσβείανἀποστείλαςἐρωτᾷ⸀τὰπρὸςεἰρήνην.
33οὕτωςοὖνπᾶςἐξὑμῶνὃςοὐκἀποτάσσεταιπᾶσιντοῖςἑαυτοῦὑπάρχουσινοὐδύναται⸂εἶναίμου⸃μαθητής.
34Καλὸν⸀οὖντὸἅλας·ἐὰνδὲ⸀καὶτὸἅλαςμωρανθῇ,ἐντίνιἀρτυθήσεται;
35οὔτεεἰςγῆνοὔτεεἰςκοπρίανεὔθετόνἐστιν·ἔξωβάλλουσιναὐτό.ἔχωνὦταἀκούεινἀκουέτω.