Gospel of Matthew 12
1ἘνἐκείνῳτῷκαιρῷἐπορεύθηὁἸησοῦςτοῖςσάββασινδιὰτῶνσπορίμων·οἱδὲμαθηταὶαὐτοῦἐπείνασανκαὶἤρξαντοτίλλεινστάχυαςκαὶἐσθίειν.
2οἱδὲΦαρισαῖοιἰδόντεςεἶπαναὐτῷ·Ἰδοὺοἱμαθηταίσουποιοῦσινὃοὐκἔξεστινποιεῖνἐνσαββάτῳ.
3ὁδὲεἶπεναὐτοῖς·ΟὐκἀνέγνωτετίἐποίησενΔαυὶδὅτε⸀ἐπείνασενκαὶοἱμετ’αὐτοῦ;
4πῶςεἰσῆλθενεἰςτὸνοἶκοντοῦθεοῦκαὶτοὺςἄρτουςτῆςπροθέσεως⸂ἔφαγον,ὃ⸃οὐκἐξὸνἦναὐτῷφαγεῖνοὐδὲτοῖςμετ’αὐτοῦ,εἰμὴτοῖςἱερεῦσινμόνοις;
5ἢοὐκἀνέγνωτεἐντῷνόμῳὅτιτοῖςσάββασινοἱἱερεῖςἐντῷἱερῷτὸσάββατονβεβηλοῦσινκαὶἀναίτιοίεἰσιν;
6λέγωδὲὑμῖνὅτιτοῦἱεροῦμεῖζόνἐστινὧδε.
7εἰδὲἐγνώκειτετίἐστιν·Ἔλεοςθέλωκαὶοὐθυσίαν,οὐκἂνκατεδικάσατετοὺςἀναιτίους.
8κύριοςγάρἐστιντοῦσαββάτουὁυἱὸςτοῦἀνθρώπου.
9Καὶμεταβὰςἐκεῖθενἦλθενεἰςτὴνσυναγωγὴναὐτῶν·
10καὶἰδοὺ⸀ἄνθρωποςχεῖραἔχωνξηράν.καὶἐπηρώτησαναὐτὸνλέγοντες·Εἰἔξεστιτοῖςσάββασιν⸀θεραπεύειν;ἵνακατηγορήσωσιναὐτοῦ.
11ὁδὲεἶπεναὐτοῖς·Τίς⸀ἔσταιἐξὑμῶνἄνθρωποςὃςἕξειπρόβατονἕν,καὶἐὰνἐμπέσῃτοῦτοτοῖςσάββασινεἰςβόθυνον,οὐχὶκρατήσειαὐτὸκαὶἐγερεῖ;
12πόσῳοὖνδιαφέρειἄνθρωποςπροβάτου.ὥστεἔξεστιντοῖςσάββασινκαλῶςποιεῖν.
13τότελέγειτῷἀνθρώπῳ·Ἔκτεινόν⸂σουτὴνχεῖρα⸃·καὶἐξέτεινεν,καὶἀπεκατεστάθηὑγιὴςὡςἡἄλλη.
14⸂ἐξελθόντεςδὲοἱΦαρισαῖοισυμβούλιονἔλαβονκατ’αὐτοῦ⸃ὅπωςαὐτὸνἀπολέσωσιν.
15ὉδὲἸησοῦςγνοὺςἀνεχώρησενἐκεῖθεν.καὶἠκολούθησαν⸀αὐτῷπολλοί,καὶἐθεράπευσεναὐτοὺςπάντας,
16καὶἐπετίμησεναὐτοῖςἵναμὴφανερὸναὐτὸνποιήσωσιν,
17⸀ἵναπληρωθῇτὸῥηθὲνδιὰἨσαΐουτοῦπροφήτουλέγοντος·
18Ἰδοὺὁπαῖςμουὃνᾑρέτισα,ὁἀγαπητόςμου⸂εἰςὃν⸃εὐδόκησενἡψυχήμου·θήσωτὸπνεῦμάμουἐπ’αὐτόν,καὶκρίσιντοῖςἔθνεσινἀπαγγελεῖ.
19οὐκἐρίσειοὐδὲκραυγάσει,οὐδὲἀκούσειτιςἐνταῖςπλατείαιςτὴνφωνὴναὐτοῦ.
20κάλαμονσυντετριμμένονοὐκατεάξεικαὶλίνοντυφόμενονοὐσβέσει,ἕωςἂνἐκβάλῃεἰςνῖκοςτὴνκρίσιν.
21καὶτῷὀνόματιαὐτοῦἔθνηἐλπιοῦσιν.
22Τότε⸂προσηνέχθηαὐτῷδαιμονιζόμενοςτυφλὸςκαὶκωφός⸃·καὶἐθεράπευσεναὐτόν,ὥστετὸν⸀κωφὸνλαλεῖνκαὶβλέπειν.
23καὶἐξίσταντοπάντεςοἱὄχλοικαὶἔλεγον·ΜήτιοὗτόςἐστινὁυἱὸςΔαυίδ;
24οἱδὲΦαρισαῖοιἀκούσαντεςεἶπον·ΟὗτοςοὐκἐκβάλλειτὰδαιμόνιαεἰμὴἐντῷΒεελζεβοὺλἄρχοντιτῶνδαιμονίων.
25εἰδὼς⸀δὲτὰςἐνθυμήσειςαὐτῶνεἶπεναὐτοῖς·Πᾶσαβασιλείαμερισθεῖσακαθ’ἑαυτῆςἐρημοῦται,καὶπᾶσαπόλιςἢοἰκίαμερισθεῖσακαθ’ἑαυτῆςοὐσταθήσεται.
26καὶεἰὁΣατανᾶςτὸνΣατανᾶνἐκβάλλει,ἐφ’ἑαυτὸνἐμερίσθη·πῶςοὖνσταθήσεταιἡβασιλείααὐτοῦ;
27καὶεἰἐγὼἐνΒεελζεβοὺλἐκβάλλωτὰδαιμόνια,οἱυἱοὶὑμῶνἐντίνιἐκβάλλουσιν;διὰτοῦτοαὐτοὶ⸂κριταὶἔσονταιὑμῶν⸃.
28εἰδὲἐνπνεύματιθεοῦἐγὼἐκβάλλωτὰδαιμόνια,ἄραἔφθασενἐφ’ὑμᾶςἡβασιλείατοῦθεοῦ.
29ἢπῶςδύναταίτιςεἰσελθεῖνεἰςτὴνοἰκίαντοῦἰσχυροῦκαὶτὰσκεύηαὐτοῦ⸀ἁρπάσαι,ἐὰνμὴπρῶτονδήσῃτὸνἰσχυρόν;καὶτότετὴνοἰκίαναὐτοῦ⸀διαρπάσει.
30ὁμὴὢνμετ’ἐμοῦκατ’ἐμοῦἐστιν,καὶὁμὴσυνάγωνμετ’ἐμοῦσκορπίζει.
31διὰτοῦτολέγωὑμῖν,πᾶσαἁμαρτίακαὶβλασφημίαἀφεθήσεταιτοῖςἀνθρώποις,ἡδὲτοῦπνεύματοςβλασφημίαοὐκ⸀ἀφεθήσεται.
32καὶὃςἐὰνεἴπῃλόγονκατὰτοῦυἱοῦτοῦἀνθρώπου,ἀφεθήσεταιαὐτῷ·ὃςδ’ἂνεἴπῃκατὰτοῦπνεύματοςτοῦἁγίου,οὐκἀφεθήσεταιαὐτῷοὔτεἐν⸂τούτῳτῷ⸃αἰῶνιοὔτεἐντῷμέλλοντι.
33Ἢποιήσατετὸδένδρονκαλὸνκαὶτὸνκαρπὸναὐτοῦκαλόν,ἢποιήσατετὸδένδρονσαπρὸνκαὶτὸνκαρπὸναὐτοῦσαπρόν·ἐκγὰρτοῦκαρποῦτὸδένδρονγινώσκεται.
34γεννήματαἐχιδνῶν,πῶςδύνασθεἀγαθὰλαλεῖνπονηροὶὄντες;ἐκγὰρτοῦπερισσεύματοςτῆςκαρδίαςτὸστόμαλαλεῖ.
35ὁἀγαθὸςἄνθρωποςἐκτοῦἀγαθοῦθησαυροῦἐκβάλλειἀγαθά,καὶὁπονηρὸςἄνθρωποςἐκτοῦπονηροῦθησαυροῦἐκβάλλειπονηρά.
36λέγωδὲὑμῖνὅτιπᾶνῥῆμαἀργὸνὃ⸀λαλήσουσινοἱἄνθρωποι,ἀποδώσουσινπερὶαὐτοῦλόγονἐνἡμέρᾳκρίσεως·
37ἐκγὰρτῶνλόγωνσουδικαιωθήσῃ,καὶἐκτῶνλόγωνσουκαταδικασθήσῃ.
38Τότεἀπεκρίθησαν⸀αὐτῷτινεςτῶνγραμματέωνκαὶΦαρισαίωνλέγοντες·Διδάσκαλε,θέλομενἀπὸσοῦσημεῖονἰδεῖν.
39ὁδὲἀποκριθεὶςεἶπεναὐτοῖς·Γενεὰπονηρὰκαὶμοιχαλὶςσημεῖονἐπιζητεῖ,καὶσημεῖονοὐδοθήσεταιαὐτῇεἰμὴτὸσημεῖονἸωνᾶτοῦπροφήτου.
40ὥσπεργὰρἦνἸωνᾶςἐντῇκοιλίᾳτοῦκήτουςτρεῖςἡμέραςκαὶτρεῖςνύκτας,οὕτωςἔσταιὁυἱὸςτοῦἀνθρώπουἐντῇκαρδίᾳτῆςγῆςτρεῖςἡμέραςκαὶτρεῖςνύκτας.
41ἄνδρεςΝινευῖταιἀναστήσονταιἐντῇκρίσειμετὰτῆςγενεᾶςταύτηςκαὶκατακρινοῦσιναὐτήν·ὅτιμετενόησανεἰςτὸκήρυγμαἸωνᾶ,καὶἰδοὺπλεῖονἸωνᾶὧδε.
42βασίλισσανότουἐγερθήσεταιἐντῇκρίσειμετὰτῆςγενεᾶςταύτηςκαὶκατακρινεῖαὐτήν·ὅτιἦλθενἐκτῶνπεράτωντῆςγῆςἀκοῦσαιτὴνσοφίανΣολομῶνος,καὶἰδοὺπλεῖονΣολομῶνοςὧδε.
43Ὅτανδὲτὸἀκάθαρτονπνεῦμαἐξέλθῃἀπὸτοῦἀνθρώπου,διέρχεταιδι’ἀνύδρωντόπωνζητοῦνἀνάπαυσιν,καὶοὐχεὑρίσκει.
44τότελέγει·⸂Εἰςτὸνοἶκόνμουἐπιστρέψω⸃ὅθενἐξῆλθον·καὶἐλθὸν⸀εὑρίσκει⸀σχολάζοντασεσαρωμένονκαὶκεκοσμημένον.
45τότεπορεύεταικαὶπαραλαμβάνειμεθ’ἑαυτοῦἑπτὰἕτεραπνεύματαπονηρότεραἑαυτοῦ,καὶεἰσελθόντακατοικεῖἐκεῖ·καὶγίνεταιτὰἔσχατατοῦἀνθρώπουἐκείνουχείρονατῶνπρώτων.οὕτωςἔσταικαὶτῇγενεᾷταύτῃτῇπονηρᾷ.
46Ἔτι⸀δὲαὐτοῦλαλοῦντοςτοῖςὄχλοιςἰδοὺἡμήτηρκαὶοἱἀδελφοὶαὐτοῦεἱστήκεισανἔξωζητοῦντεςαὐτῷλαλῆσαι.
47⸂εἶπενδέτιςαὐτῷ·Ἰδοὺἡμήτηρσουκαὶοἱἀδελφοίσουἔξωἑστήκασιν,ζητοῦντέςσοιλαλῆσαι.⸃
48ὁδὲἀποκριθεὶςεἶπεντῷ⸀λέγοντιαὐτῷ·Τίςἐστινἡμήτηρμου,καὶτίνεςεἰσὶνοἱἀδελφοίμου;
49καὶἐκτείναςτὴνχεῖρααὐτοῦἐπὶτοὺςμαθητὰςαὐτοῦεἶπεν·Ἰδοὺἡμήτηρμουκαὶοἱἀδελφοίμου·
50ὅστιςγὰρἂνποιήσῃτὸθέληματοῦπατρόςμουτοῦἐνοὐρανοῖς,αὐτόςμουἀδελφὸςκαὶἀδελφὴκαὶμήτηρἐστίν.