Gospel of Mark 10

1ΚαὶἐκεῖθενἀναστὰςἔρχεταιεἰςτὰὅριατῆςἸουδαίας⸀καὶπέραντοῦἸορδάνου,καὶσυμπορεύονταιπάλινὄχλοιπρὸςαὐτόν,καὶὡςεἰώθειπάλινἐδίδασκεναὐτούς.
2⸀Καὶ⸀ἐπηρώτωναὐτὸνεἰἔξεστινἀνδρὶγυναῖκαἀπολῦσαι,πειράζοντεςαὐτόν.
3δὲἀποκριθεὶςεἶπεναὐτοῖς·ΤίὑμῖνἐνετείλατοΜωϋσῆς;
4οἱδὲεἶπαν·⸂ἘπέτρεψενΜωϋσῆς⸃βιβλίονἀποστασίουγράψαικαὶἀπολῦσαι.
5⸂ὁδὲ⸃Ἰησοῦςεἶπεναὐτοῖς·Πρὸςτὴνσκληροκαρδίανὑμῶνἔγραψενὑμῖντὴνἐντολὴνταύτην·
6ἀπὸδὲἀρχῆςκτίσεωςἄρσενκαὶθῆλυἐποίησεν⸀αὐτούς·
7ἕνεκεντούτουκαταλείψειἄνθρωποςτὸνπατέρααὐτοῦκαὶτὴνμητέρα⸂καὶπροσκολληθήσεταιπρὸςτὴνγυναῖκααὐτοῦ⸃,
8καὶἔσονταιοἱδύοεἰςσάρκαμίαν·ὥστεοὐκέτιεἰσὶνδύοἀλλὰμίασάρξ·
9οὖνθεὸςσυνέζευξενἄνθρωποςμὴχωριζέτω.
10Καὶ⸂εἰςτὴνοἰκίαν⸃πάλινοἱμαθηταὶ⸂περὶτούτου⸃⸀ἐπηρώτωναὐτόν.
11καὶλέγειαὐτοῖς·Ὃς⸀ἂνἀπολύσῃτὴνγυναῖκααὐτοῦκαὶγαμήσῃἄλληνμοιχᾶταιἐπ’αὐτήν,
12καὶἐὰν⸂αὐτὴἀπολύσασατὸνἄνδρααὐτῆςγαμήσῃἄλλον⸃μοιχᾶται.
13Καὶπροσέφεροναὐτῷπαιδίαἵνα⸂αὐτῶνἅψηται⸃·οἱδὲμαθηταὶ⸂ἐπετίμησαναὐτοῖς⸃.
14ἰδὼνδὲἸησοῦςἠγανάκτησενκαὶεἶπεναὐτοῖς·Ἄφετετὰπαιδίαἔρχεσθαιπρόςμε,μὴκωλύετεαὐτά,τῶνγὰρτοιούτωνἐστὶνβασιλείατοῦθεοῦ.
15ἀμὴνλέγωὑμῖν,ὃς⸀ἂνμὴδέξηταιτὴνβασιλείαντοῦθεοῦὡςπαιδίον,οὐμὴεἰσέλθῃεἰςαὐτήν.
16καὶἐναγκαλισάμενοςαὐτὰ⸂κατευλόγειτιθεὶςτὰςχεῖραςἐπ’αὐτά⸃.
17Καὶἐκπορευομένουαὐτοῦεἰςὁδὸνπροσδραμὼνεἷςκαὶγονυπετήσαςαὐτὸνἐπηρώτααὐτόν·Διδάσκαλεἀγαθέ,τίποιήσωἵναζωὴναἰώνιονκληρονομήσω;
18δὲἸησοῦςεἶπεναὐτῷ·Τίμελέγειςἀγαθόν;οὐδεὶςἀγαθὸςεἰμὴεἷςθεός.
19τὰςἐντολὰςοἶδας·Μὴ⸂φονεύσῃς,Μὴμοιχεύσῃς⸃,Μὴκλέψῃς,Μὴψευδομαρτυρήσῃς,Μὴἀποστερήσῃς,Τίματὸνπατέρασουκαὶτὴνμητέρα.
20δὲ⸀ἔφηαὐτῷ·Διδάσκαλε,ταῦταπάνταἐφυλαξάμηνἐκνεότητόςμου.
21δὲἸησοῦςἐμβλέψαςαὐτῷἠγάπησεναὐτὸνκαὶεἶπεναὐτῷ·Ἕν⸀σεὑστερεῖ·ὕπαγεὅσαἔχειςπώλησονκαὶδὸς⸀τοῖςπτωχοῖς,καὶἕξειςθησαυρὸνἐνοὐρανῷ,καὶδεῦροἀκολούθει⸀μοι.
22δὲστυγνάσαςἐπὶτῷλόγῳἀπῆλθενλυπούμενος,ἦνγὰρἔχωνκτήματαπολλά.
23ΚαὶπεριβλεψάμενοςἸησοῦςλέγειτοῖςμαθηταῖςαὐτοῦ·Πῶςδυσκόλωςοἱτὰχρήματαἔχοντεςεἰςτὴνβασιλείαντοῦθεοῦεἰσελεύσονται.
24οἱδὲμαθηταὶἐθαμβοῦντοἐπὶτοῖςλόγοιςαὐτοῦ.δὲἸησοῦςπάλινἀποκριθεὶςλέγειαὐτοῖς·Τέκνα,πῶςδύσκολόν⸀ἐστινεἰςτὴνβασιλείαντοῦθεοῦεἰσελθεῖν·
25εὐκοπώτερόνἐστινκάμηλονδιὰ⸂τῆςτρυμαλιᾶςτῆς⸃ῥαφίδος⸀διελθεῖνπλούσιονεἰςτὴνβασιλείαντοῦθεοῦεἰσελθεῖν.
26οἱδὲπερισσῶςἐξεπλήσσοντολέγοντεςπρὸς⸀ἑαυτούς·Καὶτίςδύναταισωθῆναι;
27⸀ἐμβλέψαςαὐτοῖςἸησοῦςλέγει·Παρὰἀνθρώποιςἀδύνατονἀλλ’οὐπαρὰθεῷ,πάνταγὰρ⸀δυνατὰπαρὰτῷθεῷ.
28Ἤρξατο⸂λέγεινΠέτρος⸃αὐτῷ·Ἰδοὺἡμεῖςἀφήκαμενπάντακαὶ⸀ἠκολουθήκαμένσοι.
29⸂ἔφηἸησοῦς⸃·Ἀμὴνλέγωὑμῖν,οὐδείςἐστινὃςἀφῆκενοἰκίανἀδελφοὺςἀδελφὰς⸂μητέραπατέρα⸃τέκναἀγροὺςἕνεκενἐμοῦκαὶἕνεκεντοῦεὐαγγελίου,
30ἐὰνμὴλάβῃἑκατονταπλασίονανῦνἐντῷκαιρῷτούτῳοἰκίαςκαὶἀδελφοὺςκαὶἀδελφὰςκαὶ⸀μητέραςκαὶτέκνακαὶἀγροὺςμετὰδιωγμῶν,καὶἐντῷαἰῶνιτῷἐρχομένῳζωὴναἰώνιον.
31πολλοὶδὲἔσονταιπρῶτοιἔσχατοικαὶ⸀οἱἔσχατοιπρῶτοι.
32ἮσανδὲἐντῇὁδῷἀναβαίνοντεςεἰςἹεροσόλυμα,καὶἦνπροάγωναὐτοὺςἸησοῦς,καὶἐθαμβοῦντο,⸂οἱδὲ⸃ἀκολουθοῦντεςἐφοβοῦντο.καὶπαραλαβὼνπάλιντοὺςδώδεκαἤρξατοαὐτοῖςλέγειντὰμέλλοντααὐτῷσυμβαίνειν
33ὅτιἸδοὺἀναβαίνομενεἰςἹεροσόλυμα,καὶυἱὸςτοῦἀνθρώπουπαραδοθήσεταιτοῖςἀρχιερεῦσινκαὶ⸀τοῖςγραμματεῦσιν,καὶκατακρινοῦσιναὐτὸνθανάτῳκαὶπαραδώσουσιναὐτὸντοῖςἔθνεσιν
34καὶἐμπαίξουσιναὐτῷκαὶ⸂ἐμπτύσουσιναὐτῷκαὶμαστιγώσουσιναὐτὸν⸃καὶ⸀ἀποκτενοῦσιν,καὶ⸂μετὰτρεῖςἡμέρας⸃ἀναστήσεται.
35ΚαὶπροσπορεύονταιαὐτῷἸάκωβοςκαὶἸωάννης⸀οἱυἱοὶΖεβεδαίουλέγοντες⸀αὐτῷ·Διδάσκαλε,θέλομενἵναἐὰναἰτήσωμέν⸀σεποιήσῃςἡμῖν.
36δὲεἶπεναὐτοῖς·Τίθέλετε⸀ποιήσωὑμῖν;
37οἱδὲεἶπαναὐτῷ·Δὸςἡμῖνἵναεἷς⸂σουἐκδεξιῶν⸃καὶεἷςἐξ⸀ἀριστερῶνκαθίσωμενἐντῇδόξῃσου.
38δὲἸησοῦςεἶπεναὐτοῖς·Οὐκοἴδατετίαἰτεῖσθε·δύνασθεπιεῖντὸποτήριονἐγὼπίνω,⸀ἢτὸβάπτισμαἐγὼβαπτίζομαιβαπτισθῆναι;
39οἱδὲεἶπαναὐτῷ·Δυνάμεθα.δὲἸησοῦςεἶπεναὐτοῖς·⸀Τὸποτήριονἐγὼπίνωπίεσθεκαὶτὸβάπτισμαἐγὼβαπτίζομαιβαπτισθήσεσθε,
40τὸδὲκαθίσαιἐκδεξιῶνμου⸀ἢἐξεὐωνύμωνοὐκἔστινἐμὸνδοῦναι,ἀλλ’οἷςἡτοίμασται.
41ΚαὶἀκούσαντεςοἱδέκαἤρξαντοἀγανακτεῖνπερὶἸακώβουκαὶἸωάννου.
42⸂καὶπροσκαλεσάμενοςαὐτοὺςἸησοῦς⸃λέγειαὐτοῖς·Οἴδατεὅτιοἱδοκοῦντεςἄρχειντῶνἐθνῶνκατακυριεύουσιναὐτῶνκαὶοἱμεγάλοιαὐτῶνκατεξουσιάζουσιναὐτῶν.
43οὐχοὕτωςδέ⸀ἐστινἐνὑμῖν·ἀλλ’ὃς⸀ἂνθέλῃ⸂μέγαςγενέσθαι⸃ἐνὑμῖν,ἔσταιὑμῶνδιάκονος,
44καὶὃς⸀ἂνθέλῃ⸂ἐνὑμῖνεἶναι⸃πρῶτος,ἔσταιπάντωνδοῦλος·
45καὶγὰρυἱὸςτοῦἀνθρώπουοὐκἦλθενδιακονηθῆναιἀλλὰδιακονῆσαικαὶδοῦναιτὴνψυχὴναὐτοῦλύτρονἀντὶπολλῶν.
46ΚαὶἔρχονταιεἰςἸεριχώ.καὶἐκπορευομένουαὐτοῦἀπὸἸεριχὼκαὶτῶνμαθητῶναὐτοῦκαὶὄχλουἱκανοῦ⸀ὁυἱὸςΤιμαίουΒαρτιμαῖος⸀τυφλὸς⸂προσαίτηςἐκάθητοπαρὰτὴνὁδόν⸃.
47καὶἀκούσαςὅτιἸησοῦς⸀Ναζαρηνόςἐστινἤρξατοκράζεινκαὶλέγειν·⸀ΥἱὲΔαυὶδἸησοῦ,ἐλέησόνμε.
48καὶἐπετίμωναὐτῷπολλοὶἵνασιωπήσῃ·δὲπολλῷμᾶλλονἔκραζεν·ΥἱὲΔαυίδ,ἐλέησόνμε.
49καὶστὰςἸησοῦςεἶπεν·⸂Φωνήσατεαὐτόν⸃.καὶφωνοῦσιτὸντυφλὸνλέγοντεςαὐτῷ·Θάρσει,⸀ἔγειρε,φωνεῖσε.
50δὲἀποβαλὼντὸἱμάτιοναὐτοῦ⸀ἀναπηδήσαςἦλθενπρὸςτὸνἸησοῦν.
51καὶἀποκριθεὶς⸂αὐτῷἸησοῦςεἶπεν⸃·Τί⸂σοιθέλειςποιήσω⸃;δὲτυφλὸςεἶπεναὐτῷ·Ραββουνι,ἵναἀναβλέψω.
52⸂καὶὁ⸃Ἰησοῦςεἶπεναὐτῷ·Ὕπαγε,πίστιςσουσέσωκένσε.καὶ⸀εὐθὺςἀνέβλεψεν,καὶἠκολούθει⸀αὐτῷἐντῇὁδῷ.